Skip to main content
क्षितिजे
क्षितिजे विस्तारत गेली
कक्षाही रूंदावल्या
आम्रतरूचा बहर आला
रोपाला इवल्या
सरसर हे दिवस गेले
वार्यावर होऊन स्वार
मूशीतून सोने उपजले
मुकाट खाऊन मार
कधी मधी बघतात
मागे वळून नजरा
साठवूनी ठेवती मनी
गतकालीन घटना
पुन्हा नव्या उमेदीने
पंखात येऊन बळ
मार्गात उडावया
क्षितिजे आणखी फार!!!
खूप छान माधुरी
ReplyDeleteVery nice
ReplyDeleteBeautiful madhava !
ReplyDeleteNice....
ReplyDeleteNice....
ReplyDeletenice
ReplyDeleteApratim!!!
ReplyDeleteApratim!!!
ReplyDeleteVery nice....
ReplyDeleteVery nice
ReplyDelete